Social Secrets E-zine

Dat privacy, en de schending er van, een issue is in de Social Media wereld, is wel bekend. Dat marketeers hun grenzen op dit gebied opzoeken en vaak bewust overschrijden voor hun ‘plan de campagne’ minder. Niet alleen leken trappen in de database-vul-trucs en marketingfuiken. Ook de meer ervaren gebruikers onder ons lopen op een onbewaakt moment het gevaar de dupe te worden van spam-mails, telefoontjes, post en alle bijbehorende zaken. IN een database komen is slechts een kwestie van één klik, UIT een database komen daarentegen… een andere identiteit aannemen is nog makkelijker.

Natuurlijk kun je als gebruiker voorkomen dat je gegevens worden blootgesteld of doorverkocht aan derden, vierden, vijfden en iedere andere partij die interesse heeft. Om misbruik tegen te gaan wordt logischerwijs verwacht dat je met enige zorgvuldigheid met je gegevens omgaat. Voor je het weet ligt je levensverhaal onbedoeld te grabbel, na je deelname aan een prijsvraag voor het winnen van die mooie scooter, het invullen van een enquête voor dat goede doel of je offerteaanvraag bij die o, zo voordelige lening van (ik noem geen namen) bedrijf X.

Er is natuurlijk concurrentie onder marketeers, voor wat betreft het inzetten van acties, aanbiedingen en incentives om aan (gegevens van) leden en/of potentiële kopers te komen. Alleen, hoe ver mag een marketeer gaan op het gebied van Social Media privacy? En hoeveel procent van de gebruikers heeft ook maar één keer de disclaimer gelezen, en heeft überhaupt enig idee wat het desbetreffende bedrijf of het sociale medium met al zijn gegevens doet? Wanneer iedereen zijn gegevens voortaan zou afschermen, zou niemand bang hoeven te zijn voor misbruik en/of schending van privacy, maar aan de andere kant.. is het hele idee en de hele essentie van Social Media weg, binnen no time vergane glorie.

Sociaal netwerk Hyves is met zijn succesformule naar mijn idee ondertussen slapen rijk aan het worden. Zij weten hun 8 miljoen leden op de juiste manier te benaderen en hebben een ‘solid’ concept. Met hun ’10 geboden’ (een soort spelregels voor marketeers) zorgen ze ook nog eens voor een gezonde, gecontroleerde relatie met adverteerders en andere partijen, aangezien de aanvragen van hen blijven stromen als het water bij een doorgebroken dijk. Ze hebben twee jaar geleden besloten jaarlijks de ‘Gouden Hyver’ uit te reiken aan de beste actie/campagne. Het startschot voor marketeers om alle geheime wapens uit de kast, box en doofpot te halen, aangezien het viraal gezien natuurlijk voor hen woestaantrekkelijk is.

Kunnen we sowieso al gedag zeggen tegen onze privacy, nu de gegevens van Facebook-, LinkedIn- en Hyvesleden ook via Google vindbaar zijn? Of is het geheel afhankelijk van de online activiteiten van iedere individuele gebruiker? Is het misschien bij Social Media het principe van ‘betreden op eigen risico’, en is de marketeer de Rottweiler in het verhaal?

Naar mijn idee zijn de begrippen ‘Social Media’ en ‘Privacy’ tegenpolen. Om deel uit te maken van een sociaal netwerk is het de bedoeling dat je een identiteit aanneemt en informatie hierover deelt met je mede-leden. Dat marketeers hier vervolgens dankbaar gebruik van maken en aan de hand van deze informatie (gepersonaliseerde) acties opzetten en contact zoeken, is begrijpelijk. Neem bijvoorbeeld de actie van de Postbank, ‘Mijn Postbankpas’, van afgelopen jaar op Hyves. Wanneer je een zogenaamde ‘krabbel’ plaatste, werd je eigen profielfoto in een frame geplaatst en gebruikt als reclamebeeld (zie afbeelding).

Postbankpas actie Hyves

Of de gadget ontwikkeld door T-Mobile, genaamd ‘Wendy’s Wereld’, waarbij in het filmpje jouw profielfoto in háár huiskamer aan de muur hangt. Redelijk onschuldig en amusant, maar misschien dat het toch ook wel even schrikken is, jij met je (stap/vakantie)vriend(in), familie of hond ergens op een digitale schilderijenmuur of postbankpas?

Op Hyves kan men zelf kiezen óf de inhoud, en welk deel daarvan voor wie afgeschermd dient te worden, dus te bekijken en leesbaar is voor ‘iedereen’, ‘alleen leden’, ‘vrienden van vrienden’, ‘vrienden’, of ‘niemand’. Slimme zet natuurlijk, zeker met het oog op het behoud van privacy. Want wie bevindt zich dan precies onder die zogenaamde ‘andere leden’, en wie zijn dan die ‘vrienden van vrienden’? Met eigenlijk alle community’s is eenvoudig een andere identiteit aan te nemen, dus is dat nu inderdaad die attente jongen uit de stad, die gevaarlijke dorpsgek of die ‘undercover marketeer’ op zoek naar input? Een wederzijdse online ‘vriendschap’ is absoluut geen garantie voor betrouwbaarheid, dat staat in mijn ogen vast, maar dát is weer een ander interessant punt waar Social Secrets zich de komende tijd over zal buigen…