Sinds het fenomeen internet beschikken mensen over een platform wat zeer gemakkelijk toegankelijk is. Iedereen kan een internet verbinding aanschaffen en hiermee aan de slag gaan. Wat ik hier mee wil zeggen is dat het veel makkelijker is gemaakt voor mensen om hun gevoelens te uiten en om met mensen te interacteren. Denk hierbij aan netwerken als Twitter en MySpace. Steeds meer mensen tonen hun eigen informatie online, informatie als; e-mails, privé foto’s en video’s. Maar ook vaak vergeten informatie zoals je internet cookies, je zal verbaasd zijn als je aan het einde van de week terug kijkt wat je zoal bezocht hebt en wat voor informatie je hebt achter gelaten.
De mensen die vooral veel hun informatie online tonen zijn de Generatie Y(mensen die geboren zijn tussen 1980 en 1995) ook ik val in deze generatie. Wij tonen onze gevoelens, gebeurtenissen en de dingen waar we van houden. Naar mijn mening krijgen wij meer blijdschap dan pijn van het delen van onze informatie het is toch ontzettend spannend dat mensen aan de andere kant van de oceaan kunnen lezen wat jij allemaal geschreven hebt in je eigen slaapkamer. Dit alles is gebaseerd op het feit dat wij denken dat het veilig is om onze verhalen op het internet te tonen en dat wij dit alles onder controle hebben. Maar is dit ook zo? Weten wij wel wie onze verhalen lezen? Wordt het ergens opgeslagen? En om welke reden lezen mensen onze verhalen? Dit zijn allemaal vragen waarvan we het antwoord schuldig zijn.
Er mag wel gezegd worden dat tegenwoordig onze privacy niet meer veilig is. Wanneer je je creditcard gebruikt wordt deze informatie opgeslagen maar ook als je met iemand contact op neemt via de telefoon wordt dit gesprek ergens opgeslagen door de telefooncentrale. Wat ik hiermee wil zeggen is dat de informatie die we vroeger zelf onder controle hadden tegenwoordig gecontroleerd worden door derde partijen. Kunnen we deze partijen wel vertrouwen met onze informatie?
Een voorbeeld van de schending van privacy was een incident in April 2008[1]. Een twitter gebruiker genaamd Orli Yakual kwam er achter dat haar direct messages (privé berichten tussen gebruikers) terecht kwamen op haar publieke twitter. Dit is natuurlijk een nachtmerrie voor iedere twitter gebruiker want je verwacht dat je persoonlijke tweets alleen aankomen bij de mensen waarvoor ze bedoelt zijn. Achteraf bleek het een bug te zijn in het programma GroupTweet wat niets te maken heeft met twitter zelf.
Hoe kunnen we onze privacy beter beveiligen? Kunnen we alleen dromen van de perfecte privacy in een wereld zo open als het internet? Ik denk dat het wel degelijk mogelijk is om onze privacy te behouden, dit met behulp van het instellen van nieuwe wetten en regels voor het beheren en verspreiden van persoonlijke informatie.
Bron [1] http://www.techcrunch.com/2008/04/23/privacy-disaster-at-twitter-direct-messages-exposed/
Door Mark Feenstra
15 mei 2009
Een reactie
TrackBacks / PingBacks
[...] Privacy Wanneer we kijken naar de privacy verandering door de komst van social media zien we dat de privacy van gegevens een stuk minder is geworden. Ons leven en gegevens zijn steeds meer openbaar. Hoewel wij klagen over de bodyscan op Schiphol of het afstaan van een vingerprint bij het aanvragen van je paspoort, zetten wij wel al onze foto’s en informatie op Hyves en Facebook. De mensen die vooral veel hun informatie online tonen zijn de Generatie Y(mensen die geboren zijn tussen 1980 en 1995), volgens Social secrets. [...]