Social Secrets E-zine

In deze tijd zijn er een legio aan media kanalen beschikbaar voor iedereen op de wereld. Twitter, Wordpress en consorten strijden om de gunsten van de gebruiker, die maar 24 uur per dag de tijd heeft om zijn of haar aandacht ergens op te vestigen. Dat is, ware het niet dat een mens ook nog moet slapen, werken of naar school gaan, en aan sociale verplichtingen moet voldoen.

Maar dat kan allemaal toch terwijl je bezig bent? Inderdaad, vooral microblogs worden door veel mensen gebruikt om hun gal te spuwen waar ze op dat moment over denken. Meningen worden echter maar spaarzaam gefundeerd, maar als het gebeurt dan door middel van een linkje in de tekst. Een blog nodigt in dat opzicht veel meer uit tot het onderbouwen van een mening dan dat microbloggen dat doet. Een blogstuk kan makkelijker meerdere bronnen linken door ze op te nemen in de tekst zelf: opmaken van een hyperlink door deze te presenteren als een stukje tekst wordt veel gebruikt en komt de leeservaring ten goede. Daarnaast heeft een blog geen maximumlengte zoals een
microblog dat heeft; per slot van rekening is dat ook het doel niet van een microblog.
Twitter heeft door zijn geringe aantal karakters niet de mogelijkheid om in het bericht zelf ergens dieper op in te gaan. In plaats daarvan wordt veel gebruik gemaakt van hyperlinks naar andere pagina’s. Niet via normale links maar via verklein services zoals TinyUrl; hierdoor is het mogelijk om makkelijk te linken zonder dat je teveel tekens verspilt. Tenzij, natuurlijk, de gebruiker een korte domeinnaam heeft zonder teveel tekens achter de slash; de website van Stefan Hilderink is hier een goed voorbeeld van, een feit waar hij dankbaar gebruik van maakt in zijn Twitter feed.

In de mediawereld zijn een hoop bloggers te vinden. Dit is natuurlijk niet zo gek, want de Bloggosphere (de informele benaming voor het netwerk van blogs) wordt veelal gezien als hét nieuwe medium om nieuws aan de man te brengen. Kranten hebben steeds minder abonnees doordat nieuws tegenwoordig overal gratis vandaan te halen is. Journalisten spelen hier uiteraard graag op in: er moet ergens een begin gemaakt worden met het leveren van kwaliteitsnieuws op internet, vooral zolang de kranten geen levensvatbaar businessmodel op weten te stellen om de tegenvallende inkomsten uit abonnementen en advertenties mee op te vangen.
Blogs zijn in dat opzicht dus net als mensen; vergelijk ze maar met een schoolklas.

De mensen die stilletjes in een hoekje zitten worden genegeerd (of gepest), de populaire jongens en meiden worden aanbeden en meneer de ADHD’er achterin de klas eist alle aandacht op (ook al is dat soms nadelig voor hemzelf).
Als tegenhangers van de voorgaande typetjes zijn er dus de blogs die stilletjes in een hoekje zitten worden genegeerd, hoogstens dienend als persoonlijke uitlaatklep. Dan heb je de blogs die, net als hun ADHD tegenhangers, heel hard schreeuwen en flink shockeren; GeenStijl is waarschijnlijk hier het meest bekende voorbeeld van. Blogs die een hele specifieke doelgroep aantrekken omdat ze iets speciaals bieden zijn het derde type wat we online kunnen vinden. Deze staan synoniem voor de populaire mensen in de klas: de kennis die ze aanbieden is niet overal beschikbaar, wat het dus interessant maakt om te volgen. Deze blogs worden meestal via word of mouth (MSN dus) verspreid onder de geïnteresseerden van het betreffende onderwerp. Uiteraard zijn er genoeg blogs die van alles een beetje zijn, maar dit is wel hoe de meeste blogs grof in onderverdeeld kunnen worden.

Het eerste en tweede type zijn in dat opzicht het meest interessant: de eerste wil af en toe nog wel eens wat comments krijgen op het geposte onderwerp, maar vooral de tweede is veelal een slagveld. Doordat er veel mensen op af komen zijn er ook veel tegenpolen; zij staan daar lijnrecht tegenover elkaar, wat er al snel voor zorgt dat de agressieve comments over en weer gegooid worden en er veel op de man gespeeld wordt.

Hoe zit het dan met forums? Forums zitten eigenlijk een beetje tussen blog en micro-
blog in: het is aan de gebruiker om te beslissen of de post lang of kort wordt. Een forum combineert een aantal voordelen met nadelen van blogs en microblogs. Zo is het goed mogelijk om zeer diep op een onderwerp in te gaan, met gemakkelijke manieren om specifieke gebruikers te quoten. Een forum is ook minder gecentraliseerd; dit kan een minpunt zijn, omdat discussies vaak overgepakt worden vanuit andere hoeken omdat de meeste gebruikers alles lezen wat er onder de openingspost staat, waardoor een discussie al snel off-
topic kan gaan. Flamebaiten, het doelbewust uitlokken van een ruzie, komt veel voor omdat een forum verschillende aandachtspunten kan hebben. Een (micro)blog heeft er vaak maar één: de persoon van wie de (micro)blog is, danwel het bedrijf dat erachter zit, kiest deze uit, waarna de (micro)blog er omheen gebouwd wordt. Gebruikers kunnen echter veel makkelijker zich abonne ren op een (micro)blog dan op een forum: elk forum heeft zijn eigen userbase, daar waar een account bij Google of Wordpress voldoende is om toegang te krijgen tot de reageeropties op een legio aantal blogs. Aangezien Twitter praktisch alleenheerser is op het gebied van microbloggen (Jaiku had 36.000 unieke bezoekers, tegenover Twitter’s 23.5 miljoen, zoals Tim Conneally fijntjes opmerkt in zijn artikel) is een Twitter acount alles dat in de weg staat om je te abonneren op een groot aantal tweets. Er hoeft dus bijna geen moeite gedaan te worden om iemand te volgen, bij forums is dit heel anders.

En dus? Zoals eerder gezegd komt daar nog eens bij dat forums meestal een erg dichte gemeenschap zijn; kijk maar eens naar het FOK!forum, dat zo vol met verschillende onderwerpen op de beginpagina staat dat het veel mensen al direct zal afschrikken, omdat ze niet weten waar ze moeten beginnen. Als een nieuw iemand ergens een mening over heeft die niet helemaal strookt met de heersende opinie, dan kan het snel gebeuren dat je buitengesloten wordt.

Gesteld kan worden dat een forum qua diepgang meer persoonlijk is dan een microblog feed, ondanks het feit dat men meestal onder een pseudoniem post, omdat men meer tijd neemt tot het gefundeerd tegenspreken van een mening. Misschien komt dit ook door de manier hoe de verschillende media in elkaar zitten: Twitter is gebaseerd op NU, terwijl zowel forums als blogs veel langzamer werken. Het kan eventjes duren voordat er een reactie op komt, maar dit betekent wel dat er rustiger over nagedacht kan worden. Ook dat is weer net als een mens: blogs en fora zijn eigenlijk het boodschappenlijstje voor de dag, waarover nagedacht wordt voordat het wordt opgeschreven, terwijl een microblog feed de impuls aankoop is die op dat moment bij de kassa wordt aangeprezen. Voordat je het weet heb je het op de lopende band liggen en kom je er niet meer vanaf…